Ik zit elke dag in de trein en ontmoet veel nieuwe mensen. Ontmoet is eigenlijk een te groot woord. Ik zie ze vaker dan mijn ouders, maar praat niet met ze. Deze mensen zijn mijn medeforenzen. Het lijkt mij leuk ze aan je voor te stellen. Liefkozend geef ik ze
een naam en vul hun leven in.
Vandaag gaat het over de Gaastrapot, dit klinkt eigenlijk niet liefkozend , maar zo noem ik haar wel in mijn gedachten . Om geen kwaad bloed te zetten doe ik aan zelfcensuur en noem haar Miss Gaastra.
Haar grijze stekeltjes haar staat weer fier overeind èn weer was ze vroeger op 't station dan ik. Miss Gaastra reist van Enschede naar Deventer, zoals haar naam doet vermoeden is ze gehuld in de flatterende kleding van het zeilmerk. Vandaag heeft ze een spijkerrokje aan tot op de knieën. Eigenlijk zou ik haar moeten zeggen dat over de knie gepaster is in haar situatie. Haar echtgenote, want ze draagt een trouwring heeft vast gezegd dat het haar goed staat. Miss Gaastra is peervormig, haar benen passen bij haar lichaam. Toch weet ze met deze benen mij de pas af snijden en zich in het enige één persoons stoeltje te persen wat de 2e klas heeft voordat ik dat kan doen. Daar baal ik dan van. Wat ik tof aan haar vindt is dat ze een mede-stilte-houder is. Ze snauwt de mensen lekker af die praten met haar binnensmondse Twentse accent. Een lach heb ik van haar in de afgelopen twee jaar nog niet mogen zien.
Ik heb het vermoeden dat ze op de financiële afdeling werkt bij een bouwbedrijf of een gemeente. Ze is een vrouw van de klok en dol op structuur.
5 minuten voor Deventer neemt ze altijd een kauwgommetje zo ook vandaag.
*station Deventer* klinkt het uit de speakers.
Als ze uitstapt gaan automatisch haar armsteunen mee omhoog. Tot morgen Miss Gaastra.
Vandaag gaat het over de Gaastrapot, dit klinkt eigenlijk niet liefkozend , maar zo noem ik haar wel in mijn gedachten . Om geen kwaad bloed te zetten doe ik aan zelfcensuur en noem haar Miss Gaastra.
Haar grijze stekeltjes haar staat weer fier overeind èn weer was ze vroeger op 't station dan ik. Miss Gaastra reist van Enschede naar Deventer, zoals haar naam doet vermoeden is ze gehuld in de flatterende kleding van het zeilmerk. Vandaag heeft ze een spijkerrokje aan tot op de knieën. Eigenlijk zou ik haar moeten zeggen dat over de knie gepaster is in haar situatie. Haar echtgenote, want ze draagt een trouwring heeft vast gezegd dat het haar goed staat. Miss Gaastra is peervormig, haar benen passen bij haar lichaam. Toch weet ze met deze benen mij de pas af snijden en zich in het enige één persoons stoeltje te persen wat de 2e klas heeft voordat ik dat kan doen. Daar baal ik dan van. Wat ik tof aan haar vindt is dat ze een mede-stilte-houder is. Ze snauwt de mensen lekker af die praten met haar binnensmondse Twentse accent. Een lach heb ik van haar in de afgelopen twee jaar nog niet mogen zien.
Ik heb het vermoeden dat ze op de financiële afdeling werkt bij een bouwbedrijf of een gemeente. Ze is een vrouw van de klok en dol op structuur.
5 minuten voor Deventer neemt ze altijd een kauwgommetje zo ook vandaag.
*station Deventer* klinkt het uit de speakers.
Als ze uitstapt gaan automatisch haar armsteunen mee omhoog. Tot morgen Miss Gaastra.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten