Mr Appelsap

Meneer Appelsap

“Nee, doe het niet!” zeg ik tegen hem in mijn gedachten. “Je gooit je imago van strenge man te grabbel”. Toch doet hij het.

Voor mijn werk reis ik elke dag een uur heen en een uur terug met de trein. Het liefst in de stiltecoupe. In mijn blog beschrijf ik mijn medepassagiers die ik elke dag weer zie en waarmee ik een band van zwijgzaamheid mee heb opgebouwd.

Vandaag gaat mijn blog over meneer Appelsap. Hij stapt in Enschede op en blijft nog in de trein zitten als ik uitstap in Apeldoorn. Hij werkt aan zijn gele jas te zien bij Connexxion. Het geel in combinatie met zijn rode haren maakt hem war flets.  Als ik hem op leeftijd moet schatten zeg ik 44 jaar, hij heeft een normaal postuur.

Meneer Appelsap en Miss Gaastra zijn net als ik hoeder van de stiltecoupe. Aan meneer Appelsap merk je goed dat hij een ochtendhumeur heeft. Het niet verdragen van geluid voor de eerste twee koppen koffie is mij niet vreemd. Echter mijn manier van geluidzondaars aanspreken is toch wat vriendelijker dan de zijne.

Als er iemand luid praat legt meneer Appelsap zijn Spitskrantje neer, balt zijn vuisten, zijn kaak schiet naar achteren tot de uiterste stand en hij loopt rood aan.

Dan barst hij als een vulkaan uit. Hij veert op en schreeuwt bijna op zijn Duits 40-45 stijl “ Willen jullie stil zijn, STILTECOUPE” Al wijzend met zijn vinger naar de sticker met de tekst “silence S stilte” die op de ruit is geplakt.  Hij verwerft met zijn aanpak wel aanzien.

Na de uitbarsting terwijl het ton sur ton gehalte van zijn rood aangelopen gezicht op rood haar weer langzaam wegtrekt is het stil en kijken de ex-praters elkaar beduusd aan.

Meneer Appelsap bakent zijn territorium dagelijks af door op de stoel te gaan zitten aan de gangpadzijde en hangt zijn gele fluoriserende jas op het haakje bij het raam. Daarnaast klapt hij zijn tafeltje uit, zodat er niemand langs kan. Hij heeft liever geen vreemden naast zich.

“Nee, doe het niet!” zeg ik tegen hem in mijn gedachten. Je gooit je imago van strenge man te grabbel. Toch doet hij het.

Hij pelt het plasticje van het rietje en prikt dit door het aluminiumlaagje van het voor-gestanste gaatje in zijn pakje appelsap. Als er iets is dat verboden moet worden is dat wel een man die appelsap uit een pakje drinkt met een rietje.  Drink dan niets, of drink het pakje op als niemand je kan zien.

*Station Apeldoorn* klinkt het.

Vol verbazing van wat er net gebeurde loop ik richting de  deuren van onze stiltecoupe.  Meneer Appelsap slurpt het laatste restje sap uit zijn pakje en kijkt tevreden naar buiten.